Helena Modrzejewska

Patronka Naszej Szkoły


psihm web modrzejewska Patron
Urodziła się 12 października 1840 w Krakowie
wybitna polska aktorka specjalizująca się w rolach szekspirowskich i tragicznych

Matka wybitnego inżyniera i konstruktora mostów Rudolfa Modrzejewskiego (Ralph Modjeski)
była nieślubnym dzieckiem Józefy Benda, z domu Misel, wdowy po zamożnym kupcu, jej przyrodni bracia, Józef i Feliks, także byli aktorami

Pseudonim „Modrzejewska” aktorka przybrała na początku kariery scenicznej
występowała w Bochni, Nowym Sączu, Przemyślu, Rzeszowie, czy we Lwowie

W 1865 zaangażowała się na 4 lata w teatrze w Krakowie, a od 1868 r. zaczęła występować na deskach teatrów warszawskich, tam przez 8 lat występów osiągnęła status gwiazdy

W 1876 roku wyemigrowała do Kalifornii wraz z rodziną, Julianem Sypniewskim, Łucjanem Paprockim oraz Henrykiem Sienkiewiczem
Modrzejewska, po kilkuletniej bytności za granicą i intensywnej nauce języka angielskiego, przyjęła pseudonim Helena Modjeska i z sukcesem zadebiutowała w Stanach Zjednoczonych na deskach California Theatre

Artystka przez lata szyła sobie kostiumy, w Stanach Zjednoczonych zachowało się kilkadziesiąt kostiumów artystki
napisała w języku angielskim pamiętniki – Memories and impressions of Helena Modjeska (polski tytuł – Wspomnienia i wrażenia)

Była związana uczuciowo z dwoma mężczyznami – Gustaw Zimajer był ojcem jej dwójki dzieci: syna i córki (córka zmarła w dzieciństwie), ślub zaś wzięła w 1868 roku w Krakowie z ziemianinem Karolem Chłapowskim

Umarła w Bay Island w East Newport w Kalifornii 8 kwietnia 1909 roku; pogrzeb odbył się w Los Angeles, ale potem jej szczątki przeniesiono na cmentarz Rakowicki w Krakowie, a uroczystości pogrzebowe przerodziły się w manifestację patriotyczną
zagrała w 260 rolach

Oprócz niezwykłego talentu scenicznego posiadała wiele innych artystycznych umiejętności. Całe życie pisała wiersze, grała na pianinie i na gitarze, śpiewała i tańczyła, projektowała dekoracje i kostiumy teatralne, rysowała i malowała, zajmowała się haftem i koronkarstwem, pozostawiła po sobie setki wspaniałych listów, napisała autobiografię pod tytułem „Wspomnienia i wrażenia”, wydaną w Nowym Jorku rok po jej śmierci oraz napisała i zilustrowała baśń dla swoich wnucząt.

Udostępnij: